Unijna dyrektywa 91 477 eec

Unijna dyrektywa Atex określa podstawowe wymagania, jakie muszą być wykonane przez wszystkie produkty, jakie są dane do użycia w powierzchniach zagrożonych wybuchem. Normy powiązane funkcjonalnie z informacją określają szczegółowe wymagania. W ramach wewnętrznych regulacji, stosowanych w poszczególnych krajach członkowskich organizowane są wymagania, jakie nie są precyzowane ani przez dyrektywę, ani przez normy wewnętrzne. Wewnętrzne regulacje nie potrafią stanowić sprzeczne z przepisami dyrektywny, ani nie może powracać do zaostrzenia wymagań założonych przez dyrektywę.

Dyrektywa Atex została włożona w działanie, aby maksymalnie zminimalizować ryzyko, jakie jest połączone z wykorzystaniem dowolnego artykułu w działach, w których potrafi stać atmosfera grożąca wybuchem.Producent ponosi pełną odpowiedzialność za określanie, czy konkretny produkt podlega ocenie współpracy z normami atex a za dostosowanie danego produktu do ostatnich reguł.Atest atex jest wymagany w wypadku produktów, które dostają się w powierzchni zagrożenia wybuchem. Strefa zagrożenia początkiem jest zatem przestrzeń, gdzie uzyskuje się, użytkuje lub przechowuje substancje, które w wymieszaniu z powietrzem mogą wytworzyć mieszaniny wybuchowe. W szczególności do unie takich substancji zalicza się: ciecze, gazy, pyły i włókna łatwopalne. Potrafią zatem istnieć np. benzyny, alkohole, wodór, acetylen, pył węglowy, pył drzewny, pył cynkowy.Do wybuchu wchodzi w sukcesu, kiedy duża dawka energii powstająca z efektywnego źródła zapłonu trafia do atmosfery wybuchowej. Po zainicjowaniu pożaru wchodzi do wybuchu, który stanowi istotne ryzyko dla utrzymania a zdrowia ludzkiego.